Afgelopen week zei iemand tegen mij:

“Wiljan, jij bent een selfmade man met twee voetjes op de grond.”

Dat maakte me trots. Niet zozeer vanwege het woord selfmade, maar vooral omdat daarin iets zit waar ik veel waarde aan hecht: gewoon blijven, jezelf blijven en niet vergeten waar je vandaan komt.

Die opmerking liet me nadenken, over mijn reis over de jongen die ik vroeger was en de man die ik vandaag ben.

Als ik terugdenk aan mijn jeugd, zie ik niet direct iemand waarvan mensen zouden zeggen: “Die wordt later ondernemer.” Ik was een verlegen en terughoudende jongen. Niet iemand die vooraan stond of overal het hoogste woord had. Daarnaast was ik groot voor mijn leeftijd en wat steviger gebouwd. Dat maakte mij soms een makkelijk doelwit voor pesterijen. Op dat moment voel je vooral onzekerheid. Je vraagt je af of je wel goed genoeg bent en of je er wel bij hoort.

Toch heeft juist die periode mij gevormd.

Ik heb geleerd om door te zetten. Om mensen niet te beoordelen op uiterlijk, status of achtergrond. Om respectvol te zijn naar iedereen en misschien wel het belangrijkste: om te luisteren. Want wie zelf weet hoe het voelt om niet altijd gezien te worden, leert vaak beter zien wat anderen nodig hebben.

Via opleidingen en werkervaring begon ik langzaam uit mijn schulp te kruipen. Ik ontdekte dat ik energie kreeg van mensen verbinden, van kansen creëren en van samen iets opbouwen. Vooral de bouw- en vastgoedwereld trok mij enorm. Een wereld waarin ideeën werkelijkheid worden en waarin samenwerking het verschil maakt.

Ruim achttien jaar geleden besloot ik een stap te zetten die mijn leven veranderde. Ik begon voor mezelf.

Niet omdat ik alles al wist integendeel. Maar omdat ik geloofde dat ik met hard werken, eerlijkheid en doorzettingsvermogen iets kon opbouwen. De eerste jaren waren uitdagend, ondernemen klinkt vaak mooier dan het soms is. Er waren momenten van twijfel, moeilijke keuzes en periodes waarin ik flink moest investeren zonder te weten wat het uiteindelijk zou opleveren.

Maar ik bleef geloven in mijn manier van ondernemen.

Niet handelen vanuit snelle winst, maar vanuit relaties, niet denken in concurrentie, maar in samenwerking, niet vragen wat iemand voor mij kan betekenen, maar eerst kijken wat ik voor een ander kan betekenen.

Door de jaren heen groeide mijn netwerk. Niet omdat ik overal visitekaartjes uitdeelde, maar omdat ik oprecht geïnteresseerd ben in mensen. Ik geloof dat kennis delen sterker maakt dan kennis vasthouden. Dat je samen verder komt dan alleen en dat vertrouwen altijd waardevoller is dan een handtekening onder een contract.

Die overtuiging zie je terug in alles wat ik doe. Als ondernemer, als verbinder, als coach, als projectleider en als iemand die actief betrokken is bij onderwijs, bouw en vastgoed. Op verschillende manieren heb ik mij mogen inzetten om mensen, bedrijven en organisaties met elkaar te verbinden. Niet vanuit eigen belang, maar vanuit de overtuiging dat samenwerking de sleutel is tot groei en ontwikkeling.

De bouwsector heeft mij veel gegeven. Niet alleen zakelijk succes, maar vooral prachtige ontmoetingen. Ik heb geleerd dat gebouwen belangrijk zijn, maar dat mensen altijd belangrijker zijn. Achter ieder project zitten ondernemers, vakmensen, opdrachtgevers, leerlingen en gezinnen. Juist die menselijke kant maakt het werk voor mij zo waardevol.

Een onderwerp dat mij bijzonder raakt, is de ontwikkeling van jong talent. Ik maak me oprecht zorgen over het tekort aan vakmensen, maar tegelijkertijd zie ik enorm veel kansen. Jongeren hebben talent, ambitie en creativiteit. Soms hebben ze alleen iemand nodig die in hen gelooft. Daarom zet ik mij graag in voor onderwijs, coaching en het verbinden van bedrijven met de nieuwe generatie vakmensen.

In de afgelopen jaren heb ik ook mogen bouwen aan verschillende ondernemingen en samenwerkingen. Sommige groeiden uit tot succesvolle organisaties. Op 1 januari 2026 heb ik een onderneming verkocht waar jarenlang mijn energie, passie en toewijding in hebben gezeten. Dat was een bijzonder moment niet omdat het een eindpunt was, maar omdat het liet zien wat mogelijk is wanneer je jarenlang blijft geloven in een visie en daar iedere dag opnieuw voor kiest.

Toch zit mijn grootste trots niet in bedrijven, omzetcijfers of zakelijke prestaties.

Mijn grootste trots zit in de persoon die ik onderweg ben geworden een man die nog steeds leert, een man die fouten maakt, een man die kansen ziet, en man die mensen graag met elkaar verbindt, een man die weet hoe belangrijk vertrouwen is en vooral een man die zijn kernwaarden nooit wil verliezen.

Want als ik iets heb geleerd, is het dat succes niet wordt bepaald door wat je bezit. Succes wordt bepaald door de impact die je hebt op anderen door de mensen die je verder helpt door de relaties die je opbouwt door de herinneringen die je achterlaat.

Als ik vandaag om mij heen kijk, voel ik vooral dankbaarheid.

Dankbaar voor iedereen die ooit in mij heeft geloofd, dankbaar voor de kansen die ik heb gekregen, dankbaar voor de lessen uit moeilijke periodes, dankbaar voor de mensen met wie ik mag samenwerken. En dankbaar voor de reis die mij heeft gebracht waar ik nu sta.

Ben ik een selfmade man? Misschien gedeeltelijk, maar eerlijk gezegd geloof ik daar niet helemaal in niemand bereikt iets alleen.

Ik ben iemand die de kans heeft gekregen om te groeien, samen te werken, fouten te maken, te leren en iets op te bouwen met anderen.

Achter iedere ondernemer staan familieleden, vrienden, collega’s, klanten, opdrachtgevers, mentoren en relaties die op een bepaald moment een deur hebben geopend, een kans hebben gegeven of vertrouwen hebben uitgesproken.

Wat ik wel ben, is iemand die altijd is blijven geloven in groeien. Iemand die niet bang was om kansen te pakken, iemand die heeft geleerd van tegenslagen, iemand die het belangrijk vindt om iets terug te geven aan anderen.

En ondanks alles wat ik heb mogen bereiken, blijf ik vooral die jongen van vroeger. Alleen iets minder verlegen, met wat meer levenservaring en met wat meer vertrouwen.

En nog altijd met twee voetjes op de grond.

“Ik ben niet geworden wie ik ben door alleen vooruit te kijken, maar door nooit te vergeten waar ik vandaan kom.”

Wat deze reis mij heeft gebracht

Als ik terugkijk, ben ik misschien nog wel het meest trots op de persoon die ik onderweg ben geworden. De verlegen jongen van vroeger heeft plaatsgemaakt voor iemand die met vertrouwen kansen durft aan te gaan. Iemand die toegankelijk is gebleven, graag luistert en oprecht geïnteresseerd is in mensen. Ik heb geleerd hoe belangrijk betrokkenheid, samenwerking en maatschappelijke verantwoordelijkheid zijn. Dat succes niet alleen gaat over wat je bereikt, maar vooral over wat je voor anderen kunt betekenen. Mijn reis heeft mij zelfvertrouwen gegeven, maar ook nederigheid. Het heeft mij geleerd om kansen te zien waar anderen obstakels zien, om verbindingen te leggen tussen mensen en om altijd te blijven geloven in groei. Niet alleen als ondernemer, maar vooral als mens.

En misschien is dat uiteindelijk wel mijn grootste succes.

Tot slot

Als ik terugkijk op mijn leven zie ik geen rechte lijn. Ik zie een reis vol lessen, kansen, uitdagingen en bijzondere ontmoetingen. Een reis die mij heeft gevormd tot de persoon die ik vandaag ben. Trots op wat is bereikt, dankbaar voor de mensen die daarin een rol hebben gespeeld en vol energie voor wat nog komt.

“Je hoeft niet bijzonder geboren te worden om iets bijzonders op te bouwen. Met vertrouwen, doorzettingsvermogen, de juiste mensen om je heen en de bereidheid om te blijven leren, kun je verder komen dan je ooit had durven dromen. Maar wat er ook gebeurt: blijf altijd jezelf en houd beide voeten op de grond.”
– Wiljan Jansen