De laatste weken voelen als een achtbaan die nét iets sneller gaat dan ik had verwacht. Je weet wel, zo’n rit waar je eerst denkt: “Waar ben ik aan begonnen?”… maar zodra je uitstapt, voel je alleen maar adrenaline, een lach op je gezicht en het verlangen om nóg een keer te gaan.
Sinterklaas is achter de rug de kruidnoten liggen nog ergens in een la, half aangebroken surprises kijken je vanuit een hoekje aan en langzaam verschuift de focus naar de warmste, meest fonkelende periode van het jaar. Kerst staat voor de deur, met lichtjes die zelfs de donkerste dagen uitnodigen om toch een beetje te stralen.
En dat voelt eigenlijk als een mooie metafoor voor deze tijd. Ondanks alle hectiek, onverwachte bochten en momenten waarop je denkt dat je de controle even kwijt bent, is er ook zoveel licht zoveel beweging zoveel kansen die zich aandienen, juist omdat niets meer vanzelfsprekend lijkt.
Misschien is dat het mooiste inzicht van deze rollercoaster: dat groei niet ontstaat in perfectie, maar in beweging in de chaos en in het lef om door te gaan, zelfs als het even spannend voelt.
Ik sluit 2025 niet af als een stil kabbelend riviertje, maar als een bruisende stroom die je meeneemt richting een nieuw jaar vol mogelijkheden. Een jaar waarin ik mag oogsten van alles wat ik heb ingezet, geleerd, overwonnen en geprobeerd.
Dus terwijl de kerstboom zich langzaam vult met lichtjes en de eerste plannen voor 2026 in je hoofd beginnen te glinsteren, is dit misschien het moment om even stil te staan. Om te ademen. Om trots te zijn op de stappen groot én klein die je hebt gezet.
Ik ben onderweg en wat er ook gebeurt, de richting is vooruit.
Met nieuwe energie, vertrouwen en met zin om verder te bouwen aan alles wat 2026 mag worden.
Op naar een jaar vol kansen, warmte en onverwachte mooie momenten. Op naar 2026.